Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zdrowie i sprawność

24 października 2017

NR 10 (Czerwiec 2017)

Kinesiotaping – podstawy stosowania oraz wybrane sposoby aplikacji

0 53

Każdy fizjoterapeuta od początku swojej kariery zawodowej poznaje różne metody i narzędzia, które stanowić będą podwalinę terapii. Przeważnie ukończenie jednego kursu to za mało, aby stworzyć kompletny warsztat leczniczy. Zgodnie z zasadą „im więcej wiem, tym bardziej rozumiem, że nic nie wiem”, terapia drugiego człowieka jest trudna do ujęcia w ramy jakiegokolwiek wzorca.
 

Ciągły rozwój medycyny i pojawiające się wciąż nowe doniesienia zmuszają do nieustannego rozszerzania swojego warsztatu terapeutycznego. Kinesiology taping może stanowić pełną terapię dla świeżo upieczonego studenta lub stanowić jedynie małe uzupełnienie dla doświadczonego terapeuty. Ze względu na prostotę metody i mało inwazyjny sposób aplikacji rozciągliwych plastrów, taping może być przydatnym uzupełnieniem praktyki dla trenerów i zawodników, a także w pracy z klientem na treningach personalnych. Chciałabym, aby artykuł ten posłużył jako pomoc w pracy z klientem dla osób, które ukończyły szkolenie z tego zakresu lub zastanawiają się nad jego rozpoczęciem. 

Twórcą metody kinesiotapingu jest Kenzo Kase D.C. (Doctor of Chiropraticic). Metoda opracowana w 1973 roku i rozwinięta jako Kinesio Taping lub kinesiology taping wykorzystuje specjalne, rozciągliwe plastry w celu wywołania efektu terapeutycznego. W Polsce szkolenia z tego zakresu rozpoczęto w 2004 roku. Metoda bazuje na wiedzy z zakresu mechaniki powięzi i pracy tego systemu. W zależności od doboru aplikacji, taśmy wspierają naturalne procesy leczenia organizmu, poprawiają pracę funkcjonalną mięśni i stawów, normalizują napięcie mięśniowe oraz mogą poprawiać mikrokrążenie i odprowadzanie limfy. Powstawanie urazów jest związane ze stanem zapalnym, obrzękiem i w następstwie tworzeniem się ucisku naczyń limfatycznych na receptory bólowe znajdujące się m.in. w skórze, wywołując efekt bólowy. Plastry, ściągając skórę, zmniejszają ucisk na te receptory i usprawniają przepływ limfy pod skórą. Tak więc naklejenie plastra wpływa bezpośrednio na poprawę propriocepcji i uśmierzenie bólu, ponadto może zostać zastosowane dla korekcji ustawienia lub stanowić podporę dla stawu, a także służyć poprawie pracy w całej taśmie powięziowej. Dzięki dobrze dobranej aplikacji, efekt terapeutyczny zostaje utrwalony od 3 do 5 dni i jest odczuwalny przez 24 godziny na dobę. 

Plastry do tapingu zrobione są z bawełny pokrytej akrylem medycznym. W pełni hipoalergiczne, wodoodporne (namakają, ale nie odchodzą od skóry) i zapewniają szybkie schnięcie. Ponadto, klej jest nałożony na taśmę w sposób nieregularny, co sprawia, że lepiej odprowadzona jest wilgoć. Taśmy mają rozciągliwość nawet do 130–140% długości spoczynkowej, a więc elastyczność przybliżoną do ludzkiej skóry oraz grubość i ciężar zbliżony do grubości naskórka, więc prawie nie są odczuwalne na skórze. 

 

Przy aplikacji:

  • unikaj dotykania plastra – może to utrudnić jego przyklejenie do skóry lub znacznie skrócić czas terapii i jej skuteczność,
  • raz nałożony plaster nie powinien być poprawiany, odklejany, przesuwany; jeśli popełnisz błąd, odklej plaster i naklej nową aplikację, 
  • plastry przygotuj sobie zawsze przed aplikacją – nie docinaj i nie poprawiaj plastrów na pacjencie, 
  • pamiętaj, że plaster ma już swoje wstępne rozciągnięcie na papierze (10%),
  • w czasie terapii tapingiem można brać kąpiel, lecz nie powinno stosować się żadnych urządzeń nagrzewających w celu osuszenia, a jedynie ręcznik,
  • zawsze po zdjęciu aplikacji upewnij się, że skóra nie jest podrażniona, nie występują wypryski, zaczerwienienia czy alergie, 
  • poinformuj pacjenta, że jeśli ból nasili się lub pojawi się podrażnienie lub zaczerwienienie wokół obszaru z plastrem, należy zdjąć aplikację.

 

Naprężenie plastra 

Pierwszym i najważniejszym elementem terapii w pracy z plastrami jest odpowiednie ich naprężenie. Naprężenie określa się procentowo w stosunku do maksymalnego rozciągnięcia. 

 

Rozciągnięcie
plastrów
słownie

Procent
rozciągnięcia
od wartości
maksymalnej

brak 0%
bardzo lekko 15%
lekko 25%
umiarkowanie 50%
silnie 75%
pełne 100%
naprężenie wstępne na papierze 10%

 

Kolory kinesiotapingu nie mają żadnego znaczenia względem ich mocy, elastyczności czy sposobu działania. Podręcznikowo zaleca się jednak wybór plastra w kolorze beżowym, w miejscach widocznych dla innych, aby nie narażać pacjenta na uczucie skrępowania terapią. Niemniej jednak obecnie stosowanie tapingu stało się popularne wśród sportowców, zarówno wyczynowych, jak i amatorów. Obok podstawowych kolorów rolek pojawiły się różnorodne wzory i nowe kolory, które nie tylko nie przeszkadzają, ale chętnie są odkrywane. Plastry niektórych firm posiadają specjalne linie, ułatwiające nacinanie poszczególnych aplikacji (zdj. A, B, C). 

 

 

Przygotowanie obszaru do aplikacji 

Ważne jest, aby skóra była czysta, osuszona i nienatłuszczona. W przypadku nadmiernego owłosienia klienta zaleca się wcześniejsze jej wydepilowanie. Stosuje się do tego szybki, przenośny trymer, który ułatwia pracę. W przypadku dłoni i stóp, czyli miejsc o większej potliwości, zaleca się zastosowanie dodatkowego kleju, który utrwali efekt terapii. Pamiętaj, aby zawsze zaokrąglić rogi plastra, wtedy trudniej będzie o zagięcia i szybsze odklejanie. 

...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Body Challenge"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Szybki wgląd do filmów instruktażowych oraz planów treningowych i dietetycznych
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy