Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zdrowie i sprawność , Otwarty dostęp

12 marca 2018

NR 14 (Luty 2018)

Odżywianie osób aktywnych z cukrzycą typu 1

0 121

Aktywność fizyczna sprzyja zdrowiu. Oprócz odżywiania i regeneracji jest filarem zdrowego trybu życia. Ćwiczenia fizyczne umożliwiają zachować i zwiększać rezerwuar zdrowia – masę mięśniową, która charakteryzuje się dużą aktywnością metaboliczną. Pozwala utrzymywać prawidłową wrażliwość insulinową, lepiej utylizować glukozę i kwasy tłuszczowe. Sarkopenia (utrata masy mięśniowej) i dynapenia (utrata siły mięśniowej) obniżają zdolności motoryczne, co zwiększa ryzyko przedwczesnej śmierci.

Trening możemy podzielić na zawodowy i amatorski. Profesjonalista trenuje, aby w danej konkurencji osiągnąć jak najlepszy rezultat. Specjalistyczne ćwiczenia mają uczynić zawodnika najlepszym w swojej dyscyplinie.

Dla osoby trenującej rekreacyjnie celem jest polepszenie zdrowia przez odpowiedni dobór aktywności fizycznej, trening, który ma nam ułatwić życie codzienne, zmniejszyć ryzyko kontuzji przy codziennych czynnościach, a także wzmocnić partie naszego ciała, które są zaniedbane, np. przez siedzący tryb pracy. Celem jest również poprawa wyników krwi, które są dla nas newralgiczne. Jak chociażby poziom glukozy dla diabetyka.

 

Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunizacyjną, w której zostają niszczone komórki beta trzustki. Konsekwencją tego jest niedobór własnej (endogennej) insuliny, hormonu produkowanego przez komórki beta, co powoduje konieczność dostarczenia jej w postaci iniekcji – egzogennie. 
Cukrzyca typu 1 również nazywana cukrzycą młodzieńczą lub insulinozależną.

 

Dla cukrzyków typu 1 newralgicznym parametrem jest poziom glukozy we krwi. Często podwyższony, ulegający też znacznym wahaniom. Norma glukozy we krwi dla zdrowych ludzi to poziom, który:

  • przez ponad 90% czasu jest w przedziale 71–120 mg/dl,
  • na czczo jest poniżej 100 mg/dl. 

To są wartości, do których powinny dążyć osoby chorujące na cukrzycę. Cukrzyca nie powoduje komplikacji, tylko niefizjologiczne wartości glikemii.

Oprócz badania poziomu glukozy we krwi również hemoglobina glikowana (HbA1c) jest parametrem, który warto monitorować. Jest to średni wynik glikemii w ostatnich 90 dniach. Optymalny wynik to około 5%, co odpowiada średniemu poziomowi glukozy we krwi – około 97 mg/dl.
Wśród ludzi niechorujących na cukrzycę ryzyko śmierci z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego jest skorelowane z wyższym wynikiem hemoglobiny glikowanej (≥ 5,5%) pomimo spełnienia kryterium określonego w zakresie referencyjnym [3]. W przypadku HbA1c wynik do 6% jest zgodny z normami. Wśród osób chorujących na cukrzycę wyniki często są znacznie wyższe, podobnie jak normy, co wzbudza kontrowersje ze względu na większe prawdopodobieństwo powikłań.

W pracy opublikowanej w tym roku w prestiżowym „Journal of the American Medical Association” (JAMA) przebadano 1746 osób o średniej wieku 18 lat, chorujących na cukrzycę typu 1, na przełomie lat 2002–2015. Średni wynik hemoglobiny glikowanej wynosił 7,6% w roku 2002, a w 2015 roku już 9%. Wspomniane badanie potwierdza znaczny wzrost otyłości wśród cukrzyków typu 1. Pojawiło się również nowe określenie – „double diabetes”, „podwójny cukrzyk”. Jest to s...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy