Dołącz do czytelników
Brak wyników

Trening

21 grudnia 2018

NR 19 (Grudzień 2018)

Posturologia – czy kalibracja wzroku sprawi, że wyciśniesz więcej?

0 224

Przebodźcowanie. Termin, z którym pierwszy raz zderzyłam się przy okazji szkoleń z pinopresury i całodziennego stymulowania swojego ciała oraz ciała innych fizjoterapeutów, kilkugodzinnymi technikami nakłuwania, dźgania, pocierania. Przebodźcowanie to jednak coś, co towarzyszy wszystkim dziedzinom naszego życia. Codziennie jesteśmy wystawieni na tysiące informacji słuchowych, wzrokowych oraz sensorycznych. Nasz układ nerwowy jest nieustannie bombardowany bodźcami zewnętrznymi napływającymi przez niewielkie zakończenia nerwowe nazywane mechanoreceptorami, rozmieszczone w całym naszym ciele, które informują nasz mózg o położeniu naszego ciała, ruchu, jaki wykonujemy, jego szybkości, sposobie wykonywania i kontroli nad nim.

 

Z ARTYKUŁU DOWIESZ SIĘ:

  • czym zajmuje się posturologia,
  • jakie mamy główne sensory naszego ciała,
  • jaki jest wpływ stawu skroniowo- -żuchowego na postawę.

 

Ta praca systemu sensorycznego nazywana jest propriocepcją. Jeśli wykonujemy ruchy wymagające nieprawidłowego napięcia w obrębie torebki stawowej, informacja ta zostaje przesłana do rdzenia kręgowego i mózgu, przez co zwrotnie tworzone jest niezrównoważone napięcie okołostawowe wpływające na wszystkie systemy naszego ciała. Skoro dziennie odbieramy tysiące tych bodźców z kilku obszarów naszego ciała, to nic dziwnego, że mają one kolosalne znaczenie dla naszej postury. Złe bodźce tworzą złe schematy ruchowe. Ponadto receptory dostarczające informacje do mózgu będą ze sobą faworyzować. Kiedy jeden z nich będzie ściągał większą uwagę niż inne, mózg nie będzie otrzymywał pełnego obrazu. Jakie obszary ciała będą więc dla nas ważne? Rozłóżmy zatem ten temat na czynniki pierwsze. 

Żyjemy w luksusowych czasach, kiedy mamy specjalistę od każdej części naszego ciała. Mamy lekarzy zajmujących się ortopedią i wadami postawy, od oczu mamy okulistów, od zębów dentystów. Te wszystkie dziedziny łączy jeden wspólny mianownik. Układ nerwowy. To właśnie on sprawia, że każda z tych dziedzin przeplata się ze sobą i koreluje.

Zrozumieniu tej zależności podjęli się jakiś czas temu naukowcy z Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedów już w 1947 roku, wskazując na oś ciała jako system równomiernie napiętych tkanek oraz odzwierciedlenie propriocepcji układu mięśniowego na mózg. Obecnie, dzięki dostępnej wiedzy i analizie badań, powszechnie przyjmuje się, że postawa stojąca człowieka jest utrzymywana poprzez centralny 
program posturalny wspomagany przez różnego rodzaju czuciowe sprzężenia zwrotne, głównie pochodzenia labiryntowego, wzrokowego, mięśniowego i skórnego, które razem przyczyniają się do stabilizacji postawy, a także stanowią podstawę reprezentacji postawy ciała (Gurfinkel i wsp. 1988, Horak i Macpherson, 1996, Mergner i Rosemeir, 1998).

Wszystkie te doniesienia doprowadziły do powstania neuronauki nazywanej posturologią. Nauka wskazuje na oczy, zgryz, skórę, szczególnie receptory stopy i informacją zwrotną, jaką wywołują na nasze ciało. Zaburzenia w obrębie podanych sensorów mogą wpływać na powstające patologie w obrębie postury całego ciała. W kontekście pracy z klientem i pacjentem zapominamy, że zajmując się wzmacnianiem ciała czy polepszaniem zakresów ruchu, zajmujemy się jedynie symptomami, kiedy wypadałoby się zająć informacją zapisaną w układzie nerwowym, głównie mózgu kolokwialnie nazywanym naszym twardym dyskiem. Świat fitnessu wciąż nie łączy dobrze tych obszarów i tego jak ważne są one w kontekście budowania wszechstronnego atlety.

Stopa

Stopa będzie jednym z ważniejszych sensorów naszego ciała zbierającym informacje zewnętrzną wpływającą na łańcuchy mięśniowe, które z kolei wpływają na siłę naszego ciała. Jak wykazała A. Kavounoudias wraz z R. Roll, podeszwa stopy jest swego rodzaju mapą dynamometryczną stanowiącą podstawę dla naszego ciała. Nie jest odkrywczym fakt, że asymetria i nieprawidłowe obciążanie kończyn wpływają na całe łańcuchy mięśniowe naszego ciała, tym samym wpływając na generowaną przez nie siłę (Z. Wang, K.M. Newell). W 2001 roku ta sama grupa badaczy wykazała, że oddzielna stymulacja podeszwowych stref przodostopia lub mięśni piszczelowych przednich zawsze powodowała wychylanie środka ciężkości. Mózg dopasowuje informacje motoryczną adekwatnie do odbieranych z tego obszaru bodźców. Tak więc to, jak pracuje stopa będzie miało bezpośredni wpływ na wychylenie i pozycje całego naszego ciała. 

Prawie 72% z nas ma pewien rodzaj zaburzeń w obrębie stóp – tak twierdzi Annette Verpillot – twórczyni założeń systemu PosturePro. Przez to wszystkie stawy powyżej będą zmieniały swoje ułożenie, wchodząc w schematy kompensacyjne. Konieczne może okazać się zastosowanie cienkich posturalnych wkładek (nie ortezy), których celem jest stymulacja skóry w środkowej strategie odruchowej stopy. Wkładki posiadają tzw. rezonans częstotliwości składający się z dwóch spolaryzowanych krzyżowo elementów. Te spolaryzowane procesy składają się z ferromagnetycznych makrocząsteczek wprowadzanych i laminowanych przez indukcję cieplną w silnym polu magnetycznym. Ponieważ dysk jest substancją o właściwościach magnetycznych (naturalny kryształ mineralny pochodzący w przeważającej części z kwarcu) to wytwarzają one częstotliwość o wartości 90 herców. Według założeń metody, stymulują one i normalizują łańcuch mięśni, wpływając na wiele poziomów pochylenia i obrotu, na przykład na miednicę i ramiona. Podsumowując, mamy tu zatem działanie reflektoryczne poprzez nacisk wywierany na skórę i mięśnie przez wypukłość dysku oraz bioenergetyczny. Wkładki pomagają łączyć prace nóg z mózgiem i układem nerwowo-mięśniowym. Dobrze działajace mechanoreceptory w skórze stopy będą pomagały w spełnianiu prawidłowej funkcji w pozycji stopy i rozkładzie 
ciężaru ciała. 

Wzrok 

Nasz system wzrokowy dostarcza ok. 70% informacji docierających do naszego mózgu. To właśnie bodźce wzrokowe informują nas przeważnie o tym, co dzieje się w naszym otoczeniu oraz jak ustawione jest nasze ciało. Mamy tu do czynienia z systemem działającym w naszej świadomości, czyli umiejętność obserwacji i doświadczania świata dookoła nas oraz podświadomości, czyli relacji wzroku z innymi sensorami naszego ciała i tworzenie przestrzennej mapy naszego otoczenia i naszej relacji względem niego. Symptomy, takie jak widzenie nieostre, podwójne, przeczulica na światło, kiepska orientacja przestrzenna czy nieumiejętność określenia odległości od celu będą miały katastrofalne skutki w aktywnościach sportowych. Widzenie przestrzenne będzie jedną z najważniejszych umiejętnością sprawnego atlety. W przypadku problemów ze wzrokiem, czas zbierania informacji jest dwa razy dłuższy. Nie muszę chyba mówić, jak katastrofalne skutki może mieć ten problem. Trening i tym samym rekalibracja wzroku może wpłynąć na takie aspekty, jak zwiększenie siły, wydajności, zmniejszone ryzyko urazów, polepszenie koordynacji oko-ręka oraz oko-stopy, redukcja bólów stawowych oraz polepszenie określania odległości.
W pniu mózgu znajduje się neurologiczne połączenie mięśni oczu z mięśniami szyi. Nieprawidłowości napięć mięśni, które poruszają gałkami ocznymi będą więc miały wpływ na rotacje w odcinku szyjnym kręgosłupa i zgięcie w stawie ramiennym. To dlatego poprzez odpowiedni trening wzroku możemy poprawić zakres ruchu w obszarze barku czy ruchów rotacyjnych głowy. 

Bardzo prosty test zbieżności – konwergencji – może pokazać nam czy istnieją nieprawidłowości w tym obszarze.

TEST KONWERGENCJI 

...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Body Challenge"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Szybki wgląd do filmów instruktażowych oraz planów treningowych i dietetycznych
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy