Dołącz do czytelników
Brak wyników

Odżywianie i suplementacja

9 marca 2018

NR 14 (Luty 2018)

Suplementacja – Miedź, Biotyna, Witamina E

0 285

Gdy rozpoczyna się aura sezonu jesienno-zimowego i zaczyna otaczać nas coraz więcej przeziębionych i mocno osłabionych osób, wtedy instynktownie zaczynamy myśleć o naszej odporności oraz kondycji organizmu. Szukamy sposobów na jej wzmocnienie, szukamy odpowiednich dla nas suplementów. Podświadomie wiemy, że tylko mocny układ odpornościowy może nas chronić przed chorobami.

Stajemy się wyczerpani coraz szybszym tempem życia, obsesją prędkości i oszczędzania czasu a nasz organizm wszystkie te bodźce odbiera jak nic innego tylko stres. Jest on dla nas czynnikiem sprawczym bardzo szerokiej patologii. Dokładając do tego problem odżywiania, często szybkiego, nieregularnego, obfitego, możemy podsumować ten zestaw jako głód jakościowy naszej cywilizacji. Nasze zwyczaje żywieniowe bardzo trafnie określił Carl Honoré sentencją: „Połknij, popij, pędź”. Mimo tak gwałtownego rozwoju cywilizacji za życia jednego pokolenia, społeczeństwo nie stwierdza u siebie wzrostu poczucia zdrowia. Zdecydowana większość osób poszukuje u lekarzy pomocy z powodu dolegliwości związanych z różnymi chorobami. Nie ulega wątpliwości, że większość ludzi nie odczuwa pełni zdrowia oraz zadowolenia z jakości życia.

Aby wzmocnić i poprawić pracę naszego organizmu wystarczy, że do swojego odżywiania dodamy kilka substancji, które włączone w przemianę materii będą pracowicie uczestniczyć w niezliczonych reakcjach biochemicznych organizmu. Prawda jest taka, że niedobór zaledwie jednej istotnej dla naszego organizmu substancji może spowodować zaburzenia funkcjonowania komórki, co następnie przyczynia się do niedomagania organizmu w konsekwencji często prowadzi do choroby.

Miedź

W organizmie pełni ważną funkcję w przyswajaniu żelaza. Pierwiastek ten jest konieczny do połączenia się żelaza z transferyną, zatem odgrywa ważną rolę w syntezie hemoglobiny. Dlatego jeśli cierpisz na anemię z niedoboru miedzi, warto oprócz przyjmowania witaminy C rozważyć też preparaty z miedzią, która jest niezbędna do prawidłowego wchłaniania i wykorzystania żelaza. Miedź bierze udział w procesach odnowy białek i w budowie tkanek podporowych (ponieważ wchodzi w skład oksydazy lizynowej), ponadto miedź umożliwia wiązanie krzyżowe włókien, kolagenu oraz elastyny. Jako kofaktor miedź jest odpowiedzialna za wytrzymałość tkanki łącznej oraz chrząstek. 

Wykazuje ona działania przeciwhistaminowe, ponieważ łączy się z histaminą, wpływając w ten sposób na procesy zapalne w organizmie. Miedź działa również na kaskadę kwasu arachidonowego, w wyniku której powstają leukotrieny będące mediatorami procesu zapalnego. 
Od miedzi zależna jest też aktywność kluczowego enzymu bariery antyoksydacyjnej organizmu, czyli dysmutazy ponadtlenkowej (SOD), tak ważnej w powstawaniu chorób nowotworowych oraz w neutralizowaniu wolnych rodników. Dzięki dysmutazie ponadtlenkowej usuwane z organizmu są wolne rodniki, co jest szczególnie istotne u osoby, która cierpi na stany zapalne (właściwość taką mają również rozpuszczalne, wolne kompleksy miedzi z aminokwasami). Miedź zapobiega uszkodzeniu błon komórkowych, jest „wymiataczem” wolnych rodników. 
Pierwiastek ten ma znaczenie w profilaktyce osteoporozy. W przeprowadzonym badaniu udowodniono, że w próbie porównawczej w grupie zdrowych kobiet (wiek 45–56), które suplementowane były miedzią w dawce 3 mg tego pierwiastka śladowego, nie stwierdzono wystąpienia żadnych ubytków masy kostnej, natomiast u kobiet, które przyjmowały placebo, stwierdzono znaczne ubytki.

 

Ważne

Nie należy przyjmować miedzi w towarzystwie lub bezpośrednio przed albo po spożyciu pokarmów takich, jak: białka mleka i jaja, warzywa zawierające duże ilości związków siarki (np. kapusta, por, cebula, czosnek), ponieważ jej wchłanianie w przewodzie pokarmowym jest wtedy blokowane. 

 

Czy dieta może wpłynąć na zmniejszone stężenie miedzi w surowicy krwi i przyczynić się do jej niedoboru w organizmie?

Oczywiście. Główne przyczyny to: niedostateczna podaż tego pierwiastka w pokarmach, mała podaż białka zwierzęcego w diecie oraz zwiększona podaż roślinnego, błonnik, fityniany, nadmierna podaż cynku, który powoduje spadek miedzi w organizmie (prawidłowy stosunek cynku do miedzi w diecie wynosi 10:1), nadmierne spożycie witaminy C oraz fruktozy lub dieta bogata w węglowodany, która powoduje zahamowanie syntezy białek. Ważne jest również, aby wiedzieć, że zobojętnianie soków żołądkowych poprzez nadużywanie inhibitorów pompy protonowej również doprowadzić może do niedoborów miedzi w organizmie. Jeśli dieta, którą stosujemy, nie przyczynia się do powstania niedoboru tego pierwiastka, możemy podejrzewać u siebie upośledzone wchłanianie miedzi w przewodzie pokarmowym, np. spowodowane przewlekłymi stanami zapalnymi. Zaburzenia homeostazy miedzi mogą mieć również uwarunkowania dziedziczne, czyli choroba Menkesa, na którą chorują niemowlęta płci męskiej. 

Witamina H - biotyna

Biotyna jako koenzym bierze udział w licznych procesach biochemicznych, a zwłaszcza w przenoszeniu grup karboksylowych na inne cząsteczki lub w ich odczepianiu. Uczestniczy ona w syntezie kwasów nukleinowych, w metabolizmie białek i węglowodanów, jest ściśle związana z wytwarzaniem energii, aktywuje też kwas foliowy. 

Powszechnie wiadomo, że suplementacja biotyną wpływa korzystnie na stan skóry, włosów oraz paznokci. Jeżeli cierpisz na łojotokowe zapalenie skóry głowy, łuszczenie skóry czy też łupież, z pewnością cierpisz na niedobór witaminy B7, czyli właśnie biotyny...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Body Challenge"
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • Szybki wgląd do filmów instruktażowych oraz planów treningowych i dietetycznych
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych wydań magazynu oraz dodatków specjalnych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy